 |
|
Weer thuis
18-08-2006
 Welkomstboodschap van Hanne |
Wat een welkom! |
 |
||||||||
| Martijn: Het duurt wat lang voordat de bagage in Frankfurt te voorschijn komt, dus we moeten flink haasten om naar het station te komen. En dat ligt helemaal aan de buitenkant van het vliegveld, dus we hebben een flink eind af te leggen. Precies op tijd verschijnt de trein (en verschijnen wij), en we zoeven met bijna driehonderd km per uur door Duitsland. Het lijkt vliegen, maar dan op de grond. En wat voor grond! Elke vierkante meter is in cultuur gebracht! Overal is iets! Dat is wel even wennen... Marjam: Hadden we net besloten om vanaf het station met de bus naar huis te gaan (vonden we wel stoer), gaat de telefoon even voorbij Arnhem. Het is buurman Peter die aanbiedt ons met onze auto op te halen. Dat nemen we graag aan, heel graag. Op het station staat een welkomstcomité van oma, Peter en Hanne. We verdelen onszelf en de bagage over de twee auto's (Hanne en Nicolien veschansen zich kletsend en giechelend op de achterbank) en gaan naar Huis. Oma heeft voor een uitgebreide koffie- en lunchtafel gezorgd en we laten ons dit warme welkom heerlijk aanleunen. Nog een weekend om bij te komen en uit te pakken. Maandag begint het gewone leven weer! |
|
|||||||||
|