Australië 2006
10 juli - 17 augustus
Wie   |   Wat   |   Reisverslagen   |   Voorbereidingen   |   Gastenboek   |   Australië 2003   |   Home

Naar Darwin
15-08-2006


Vandaag gereisd 98 km
Totaal gereisd 26245 km
Temperatuur 34
Weer stralend

Stress fataal voor krokodillen
Martijn: Welke camping zullen we eens nemen in Darwin? We hadden vooraf wat gebladerd in de gidsjes, en zwembaden hadden ze allemaal. Maar er was er eentje met drie, dus die hadden we gebeld. No worries, we mochten komen. Vlak aan de Stuart Highway, die hier ineens vierbaans geworden is. En er is ook ineens heel veel Verkeer. Gelukkig rijden ze allemaal links, want daar waren we intussen aardig aan gewend. Hoewel, heel soms, als je ergens al een paar keer bent omgedraaid...

De eerste stoplichten voor Darwin worden met veel waarschuwingsborden en knipperlichten aangekondigd. En ook de snelheidsbeperking: 110 km sign ahead! We kachelen rustig met tachtig door tot we ons met palmen beschaduwde kampeerterrein bereiken. Het is keurig voor elkaar, en we mogen morgen tot 12 uur blijven. Dus twee uur extra, en dat komt mooi uit omdat we zullen moeten inpakken en de camper ook een opfrisbeurt moeten geven.

In de middag gaan we naar een Krokodillenfarm (Crocodylus) in de buurt. Er wordt gefokt met zoet- en zoutwaterkrokodillen, en men heeft er de ruige versie van de Lenie 't Hart-gedachte: probleemdieren worden er ruimhartig opgenomen en verzorgd - en er wordt verder mee gefokt. Probleemdieren zijn in dit geval niet de toevallig aangespoelde krokjes, maar de agressieve worstelaars en moordenaars. Die worden opgespoord, verdoofd en gevangen. Omdat we al geluncht hebben laten we de croqburger voor wat het is en bekijken met enig ontzag de enorme kolossen die door de enthousiaste rondleider geprikkeld worden om hun aanvalskunsten te laten zien. "I tease them not to long" - want krokodillen gaan dood van te veel stress. De rondleider legt uit dat de illegale krokodillenjacht bijna niet meer voorkomt dank zij de krokodillenfarms, die voorzien in de behoefe aan vlees en huidproducten (tassen, riemen). In Noord Australiƫ barst het van de krokodillen, en het worden er steeds meer omdat het een beschermde diersoort is. En er gebeuren ook steeds vaker ongelukken, vaak met fatale afloop. Voor de farms is het prima dat wilde krokodillen beschermd zijn, want daardoor hebben ze handel.
Hoogtepunt misschien wel is dat we een baby-saltie mogen vasthouden. Er zit een stevig elastiek om z'n bek, en we moeten oppassen voor de poten en de staart ("that's one of his weapons"). En dan gaan er drie oeliepetoeties van hand tot hand.

Aangedaan door de tropische warmte klimmen we de camper weer in en rijden we terug naar het kampeerterrein. Op voor het raarste avondmaal! Alle blikjes en andere Houdbare (Kruideniers)waren moeten uit de kast en in de pan. Het was onze noodvoorraad, die we vier weken geleden kochten voor het geval dat we ergens zouden stranden. Maar nu waren we die noodvoorraad een beetje vergeten. We eten een verrassende maaltijd. 's Avonds is er een dive-in-movie op de camping: Nicolien en Maarten kijken naar Sea Biscuit (een film over een paard?) vanuit de swimmingpool!





Overzicht verslagen

Disclaimer