Australië 2006
10 juli - 17 augustus
Wie   |   Wat   |   Reisverslagen   |   Voorbereidingen   |   Gastenboek   |   Australië 2003   |   Home

Litchfield NP
14-08-2006


Wangi Falls, met spa
Vandaag gereisd 118 km
Totaal gereisd 26147 km
Temperatuur 35
Weer zonnig

Cascade van poeltjes en watervalletjes
Marjam: In één dag Litchfield NP 'doen', lukt dat? Ja, dat lukt. De Nederlanders die we in Fitzroy Crossing hadden ontmoet, hadden ons al aangeraden om bij twijfel tussen Litchfield en Kakadu voor Litchfield te gaan. Een compact en schitterend park, goed te doen met de eigen camper. Kakadu is zo enorm, dat je daar echt meer tijd voor moet uittrekken. Het was een goed advies: we hebben een geweldige dag gehad. Na de overnachting op Wangi Falls Tourist Park - een primitieve en charmante camping, alleen was het sanitair enigszins onder de maat - hebben we allereerst de dichtbijgelegen Wangi Falls aangedaan. Wow! Twee watervallen, een kleine natuurlijke spa met warm water (heel diep, zo'n vier meter!) in de rotswand en een meertje om in de zwemmen en zelfs te snorkelen. Zoetwaterkrokodillen mochten we niet storen (niet gezien gelukkig) en zoutwaterkrokodillen zouden met een speciaal vang- en verplaatsprogramma buiten het park gehouden moeten worden. Ook niet gezien - heel erg gelukkig. Vervolgens naar Walker Creek. Een cascade van poeltjes en watervalletjes. Het was nogal tropisch warm, dus bij waterval twee zijn we het water ingegaan en hebben de rest laten zitten. Het kon toch ook haast niet mooier worden? We zullen het nooit weten. Het was in ieder geval echt een zalige plungeparty. Kleine visjes, grote vlinder en heeele grote spin met heeeel groot web (brrr). Terug bij de auto hebben we geluncht in de picnic area. Voorraden opeten, dus we hadden een lekkere warme kipkerriesoep met Big chunks bij onze boterhammetjes. Haha, wie te veel inkopen doet moet eteneteneten. Of weggeven of weggooien. Misschien komt het daar nog van. Die kilo's fruit komen wel op, maar de witte bonen in tomatensaus die Wout perse wilde hebben...

(Terwijl ik dit zit te tiepen, op de Big4 in Batchelor, zittend onder de palmen, maken de native birds hier zo'n gigantische herrie, dat een gesprek voeren bijna onmogelijk is. Allemaal papagaai- parkiet- en kakatoeachtigen zijn aan het socializen. De zon is onder, het is bijna donker, en ze geven hem nog even van jetje. 70 dB, zegt onze multifunctionele outdoortelefoon (die het in de auto vandaag 40 graden vond))

Na de lunch waren de Tolmer Falls aan de beurt. Een loopje van 450 meter vanaf de parkeerplaats. Genoeg voor ons in deze hitte. Mooie watervallen, maar je kon er niet zwemmen. Dus op naar Buley Rockhole. De naam zegt het al: allemaal rockholes, en heerlijk zwembaar. Sommige poelen waren zo diep dat er zelfs gedoken werd. Maar wij hielden het bij springen. Je weet nooit, met die rotsen. Beter een gebroken been dan een gebroken nek. Hier was het druk: het was een van de bestemmingen voor dagtochten, dus de zwemmers werden met busladingen aangevoerd. Maar ook: zalig. Prachtig helder water, zo'n 26 graden (dat zei het multifunctionele horloge van Martijn - boys with toys zijn soms heel handig) en palmen en eucalyptussen die zich tegen de helderblauwe lucht aftekenen. Vlakbij Buley waren de Florence Falls. 200 m lopen vanaf de parkeerplaats: zo praktisch dat ze hier overal parkeerplaatsen aanleggen bij mooie natuurverschijnselen! Ook hier kon je zwemmen, maar daarvoor moest je 500 meter naar beneden en dus ook weer naar boven lopen. De tijd tikte door, en eigenlijk hadden we onze dosis watervallen en arcadische zwemplekjes wel gehad. Dus hebben we alleen nog even snel de termietenhopen bezocht (jaja, midden tussen de Magnetic Termite Mounds was weer een keurige parkeerplaats aangelegd, compleet met uitlegborden).

In Batchelor brachten Rudi en Frances hun lekke band naar een garage - morgen om 9.00 uur is-ie gerepareerd. Want dat was gisteren ook nog gebeurd: hun Britzcamper kreeg een lekke band. Er zat een flinke nagel in ("That's a good one, mate!", zei de monteur.) Dus op de parkeerplaats van de Edith Falls hadden de mannen met vereende krachten het wiel verwisseld. Ik zorgde, hoe rolbevestigend, voor kussentjes onder die stoere mannenknieën op de grindgrond.

Nu zitten we op ons terrasje tussen de campers. Martijn en Frances zijn ieder aan het koken (we onderhouden twee huishoudens, dat is het eenvoudigst. We eten wel samen, maar dus niet hetzelfde.) Het is inmiddels donker. De vogels houden hun snavel,Nicolien leest een Australische glossy die ze bij de wasmachines heeft gevonden en Maarten en Wout zijn aan het ballen (...? in het donker? Ze lopen erg veel in ieder geval). Zometeen lekker eten, en dan nog even redderen (afwassen, douchen, dit verslag met foto's in orde maken) en naar bed. Morgen onze laatste rit, naar Darwin. Hier is geen goede internetfaciliteit, en ook de mobiel heeft geen dekking, dus we moeten morgen de website actualiseren en informeren naar eventuele aangescherpte veiligheidsmaatregelen voor onze vliegreis ivm met die verijdelde aanslagen. Misschien moeten we heel vroeg op het vliegveld zijn ofzo - en hopelijk mogen wij wel vloeistoffen meenemen, want het is toch sneu als je al je leuke Australische shampoo en douchegel moet weggooien.


Walker Creek


Tolmer Falls


Buley Rockhole


Termietenhoop

Overzicht verslagen

Disclaimer