Australië 2006
10 juli - 17 augustus
Wie   |   Wat   |   Reisverslagen   |   Voorbereidingen   |   Gastenboek   |   Australië 2003   |   Home

Katherine - Litchfield National Park
13-08-2006


Zwemmen bij Edith Falls
Vandaag gereisd 351 km
Totaal gereisd 26029 km
Temperatuur 33
Weer stralend

Weet je hoe cool die beesten kronkelen!
Martijn: Ha! Ik hoef de afwas niet te doen, want ik mag het verslagje schrijven! En dan begin ik maar meteen met een heel erg hartelijk Dankjewel voor alle leuke bijdragen in ons gastenboek. We zitten er allemaal een beetje van te spinnen, zeg maar. Prrrr. Terwijl we inmiddels wel steeds dichterbij Darwin komen, het einde van de reis door Australiƫ.

Vanmiddag zijn we aangekomen op een kampeerterrein diep in het Litchfield NP, zo diep dat we er alweer bijna uitgereden zijn. Dit is het gebied van de watervallen, diepe poelen, palmen, en tropische temperaturen. Maar dat gaan we morgen allemaal bekijken. Buiten is het nu stikkedonker, met alleen cutta's aan de hemel. Heel veel cutta cutta, onder andere het Southern Cross, zeg maar de Steelpan (grote beer) van het zuiden. Zit ook in de Australische vlag, dat zuiderkruis.

We reden vandaag weg uit Katherine via de Stuart Highway (soms is-ie zelfs driebaans) en gingen nog even kijken bij Edith Falls, een onderdeel van Nitmiluk National Park. En weer konden we in het water, met in de verte de vallen van Edith. Zelf was ze er niet. En toen ritselde het in het struikgewas, en Maarten en ik (en twee Australische meisjes) zagen het meterlange dunne gluipertje het water in glijden. Wij waren al uitgebreid in het heerlijke water geweest, maar de aussie-girls hadden ineens toch wel erg veel moeite om door te komen...

De reis ging verder noordwaarts en het landschap werd steeds palmeriger. Kleine groene palmpjes, die wel bosbrandbestendig leken. Want het rookte weer op verschillende plaatsen, en ineens reden we ook pal langs heftig fikkend bos. Of beter: de spinifex, het harde, taaie, dor-uitziende gras stond in lichterlaaie. Onderweg voelde ik steeds meer de knagende gedachte dat we voor dit deel van Australiƫ te weinig tijd hebben uitgetrokken. We hebben Kakadu National Park geskipt van ons reisschema, en ook veel plekken waar we nu langs rijden zouden eigenlijk bezocht moeten worden. In Pine Creek rijden we zelfs door bij een spoorwegmuseum! Pine Creek is weer een klassiek gouddelvers-dorp uit het einde van de 19e eeuw, en was decennialang het eindpunt van de spoorlijn vanaf het noordelijk gelegen Darwin. Later werd het spoor doorgetrokken tot Alice Springs in het hartje van Australiƫ, waar het aansloot op de spoorbaan naar het zuiden. Het noordelijke deel werd door de orkaan Tracy in 1974 verwoest, maar sinds een jaar of vier rijden er weer treinen - lange treinen - van noord naar zuid.


Edith Falls


Groooote camper!


Jaaa!


Zwembad op de Wangi Falls-camping

Overzicht verslagen

Disclaimer