Australië 2006
10 juli - 17 augustus
Wie   |   Wat   |   Reisverslagen   |   Voorbereidingen   |   Gastenboek   |   Australië 2003   |   Home

Parelboerderij
04-08-2006


Ingewanden van een oester
Vandaag gereisd 130 km
Totaal gereisd 23560 km
Temperatuur 32
Weer stralend

Krokodil bewaakt parelboerderij
Nicolien: Vandaag zijn we samen met Rudi en Frances naar een pearl-farm (Willie Creek) geweest. Erg grappig! We werden opgehaald door een busje en reden op een dirt-road er naar toe. Het begon met uitleg over de oester, de making van parels, en hoe het vroeger ging. Nu doen ze het namelijk heel slim, in speciale netten die ze dan in het water hangen, ze hebben zelfs een speciale oester schoonmaakmachine! Vroeger was het een ontzettend gevaarlijk werkje! Er moesten mensen naar de bodem van de zee duiken om te kijken of de parels al klaar waren en ze dan opduiken. Vooral de Aboriginals waren daar goed in, want zij hadden (toen nog wel) een ontzettend goede conditie.
Toen kregen we koffie, thee of sap met wat lekkers en gingen we een boottochtje maken. En wat zagen we daar nou? Een grote groep pelikanen met een krokodil ernaast! Gewoon in een kreek in zee!! We voeren er erg dicht langs, dus dat was erg spannend!

Na de tour werden we weer keurig afgezet op de camping en gingen we lunchen. Na de lunch zijn Pap, Mam en Wouter naar het winkelcentrum geweest om boodschappen te doen. Op de weg ernaartoe hebben ze Maarten en mij afgezet op het strand en hebben we weer een Body Board gehuurd. De golven waren ongeveer dubbel zo groot als gister! (En dan heb ik het dus over van die drie meter-golven dan hè.)
Na zo'n 2 uurtjes kwamen Papa, Mama en Wouter ook op het strand en gingen we met z'n allen zwemmen.

Maar toen gebeurde er iets heel ergs!!! Opeens kwamen Mam, Wout, Maart en ik in een ontzettend sterke stroming terecht en werden we meegevoerd door de zee. Het was ontzettend eng en we konden geen kant op. Vooral met Maarten ging het erg slecht. Hij is natuurlijk de kleinste en kon geen adem meer krijgen, de golven werden echt enorm en het was erg griezelig. Gelukkig waren er twee jongens in de buurt die body boards hadden (die van ons hadden we al terug gebracht) en konden we d'r even snel één lenen, zodat Maarten zich daaraan vast kon houden. Er kwam nog één laatste enorme golf die ons allemaal terug spoelde naar de kust.
Een waar avontuur, maar niet een leuke!
Gelukkig is het allemaal goed gekomen en hebben we er niets aan over gehouden. In de laatste golf is Papa z'n zonnebril kwijt geraakt. Gelukkig konden we nog naar het winkelcentrum racen en kon daar een nieuw voorzetbrilletje gekocht. (Papa heeft namelijk een zonnebril op sterkte, dus het is wel handig dat hij zo'n zelfde heeft want anders ziet ie niks, nou ja wel wat hoor pap...)
En we hebben daar ook meteen een troost-ijsje gekocht.

Nu gaan we naar bed, want we zijn erg moe!


Zo zitten ze onderwater


We gaan op het bootje


Pelikanen


Eén van 's werelds grootste parels

Overzicht verslagen

Disclaimer