Australië 2006
10 juli - 17 augustus
Wie   |   Wat   |   Reisverslagen   |   Voorbereidingen   |   Gastenboek   |   Australië 2003   |   Home

Carnarvon - Coral Bay
25-07-2006


Minilya Roadhouse
Vandaag gereisd 229 km
Totaal gereisd 21397 km
Temperatuur 23
Weer stralend

Naar de tropen!
Martijn: Ha, ik mag beginnen vandaag. Kan ik mooi ieders gras voor de voeten wegmaaien. Nou, de camping in Carnarvon was niet veel aan. Nog steeds weten we niet waarom de Heren alleen met een sleutel toegang kregen tot de sanitaire voorzieningen, terwijl de Dames ongehinderd de voor hen bestemde ruimtes konden betreden. En de Heren dus ook zo maar, als ze dat zouden willen - ze zouden daar zeg maar zo hun handen kunnen wassen. Wie het weet mag het zeggen, we zien het wel in ons gastenboek. Trouwens: bedankt voor alle leuke berichten daarin, we stellen dat zeer op prijs.

We reden bijtijds weg uit Carnarvon, en konden er nog goedkoop tanken ook. Zolang er nog concurrerende pompen vlakbij elkaar staan gaat het goed. En hier was er ook nog eentje die de kortingsbon van Coles accepteerde, dus dat scheelt ook weer vier cent per liter. De grote supermarkten printen onderaan iedere kassabon (als je dertig dollar of meer besteedt) een kortingsbon voor brandstof bij een benzinemerk waar ze mee samenwerken. Maar zodra de concurrentie ver weg is gaan de prijzen omhoog en gelden kortingsbonnetjes niet meer. Omdat we na het tanken en beetje schrikken van het brandstofgebruik van de camper (één op vijf, zowat), rijden we richting Coral Bay niet harder dan negentig. Het is toch maar zo'n 230 km, dus we hebben de tijd. De dagen hiervoor hebben we steeds zo rond de honderd gereden, soms hondertien, en dat slurpt kennelijk flink. Er was dan ook wel een harde tegenwind, en dat voelt het bakbeest natuurlijk behoorlijk.

Met enig ceremonieel passeren we de Tropic of Capricorn, onze officiële entree in de tropen. Nicolien wil liever niet meer voorin zitten: de hoeveelheid dode dieren in de berm (en op de weg) is meer dan indrukwekkend. Geen dode vogeltjes - het zijn schapen, geiten, kangoeroes - en niet van de kleinste soort. En bovenop de kadavers zitten roofvogels, soms (en dat is nog meer dan indrukwekkend) een adelaar - die grote jongens die we eerder hadden gezien in de dierentuin, met een vleugelspanwijdte van twee meter. Het is bizar, zowat elke kilometer is het raak. We trappen daarom extra hard op de rem als er weer eens een emu wil oversteken, en wachten daarna nog even. Want voor emu's zijn we gewaarschuwd. They are stupid, en they are always with a mate.

Met lunchtijd komen we aan in Coral Bay. Een compact plaatsje bestaande uit enkele campings en wat horecavoorzieningen. Het ziet er niet uit dat dit nou het plaatsje is dat het beroemde Ningaloo Reef ontsluit. We gaan het verkennen. We gaan het ervaren. 's Middags gaan we voorzichtig de zee in. Paradijselijk blauw, prachtig wit zandstrand. Het zeewater blijkt van een prima temperatuur - even doorkomen, dat wel. En we zetten onze duikbrillen op. Hoera, een vis! Maar verder? We zullen nog even moeten uitvinden hoe we Ningaloo Reef moeten exploren. Pardon, ontdekken. Zo klein als het hier is, er zijn zeker vier botenbedrijfjes die met ons de zee op willen gaan. Maar ja, het zou ook zo vanaf het strand moeten kunnen. Koraal zien, dus. Met veel kleurtjes, en vissen in duizend regenboogtinten. Morgen vinden we het vast verder uit.


Coffeebreak


Tropische grens


Diesel rijdt ons vooruit


Mierenhoop

Overzicht verslagen

Disclaimer