Australië 2006
10 juli - 17 augustus
Wie   |   Wat   |   Reisverslagen   |   Voorbereidingen   |   Gastenboek   |   Australië 2003   |   Home

Van Moora naar Denison
20-07-2006


Knuffelen van de Pinnacles
Vandaag gereisd 252 km
Totaal gereisd 20076 km
Temperatuur 20
Weer zon en regen+storm

Slapen in een wiebelende camper
Marjam: De camping in Moora is in één woord Keurig. Met mooie plaatsen, net sanitair, gratis wasmachines en drogers (maar die hebben we niet nodig, na onze uitspatting in Perth) en een gratis bbq pal naast onze staanplaats. We spelen het klaar om rond 9.30 uur te vertrekken. Hopelijk ontwikkelen we nog een routine dat het sneller gaat. Het is best een klus: 's avonds alle bedden in orde maken (waar laat je je kleren en handdoeken? De kastjes zijn vol! We stouwen de voorstoelen en het aanrecht vol. Niet echt ideaal.) En dan 's ochtends weer alles opruimen. Maar het is heerlijk om 's nachts naar je eigen weeceetje te kunnen! En niet de kou in te hoeven. Want het is ijzig buiten.

We doen nog boodschappen in de Iga store in Moora. Daar worden we aangesproken door een van oorsprong Nederlandse vrouw, die vanaf haar tweede in Australië woont. Ze spreekt nog Nederlands met haar man. Lekker handig als de kinderen het niet mogen begrijpen. Ze heeft nog wat tips en vertelt dat het problematisch droog is. Wij vonden het landschap heel lieflijk, alleen liepen de schapen wel op heel kale velden. Dat klopt, er is zelfs zo weinig gras dat het vee in versneld tempo geslacht wordt, en haast niks meer opbrengt (zes dollar voor een heel schaap). Hier en daar sterven al dieren van de honger. Ai, dan kijk je toch met andere ogen naar die arme zoekende en grazende beesten. En de eindeloze graanvelden die we hier zouden moeten zien? Het graan staat 10 cm hoog, in plaats van 80.

We rijden richting noordwesten. De weg van Moora naar Badgingarra is recht en uitgestorven. (Maarten ziet een andere auto: "Hee, weg jij, je verstoort mijn uitzicht!"). We wisten dat het hier vrij rustig is, maar dat we al zo snel zouden kennismaken met het uitgestorven platteland, hadden we niet verwacht. De wegen zijn prachtig. Meest tweebaans met een gravelberm. Kun je uitwijken als het nodig is. Iets ten zuiden van Cervantes rijden we het Nambung NP (National Park) in, om de Pinnacles te gaan zien. Gelukkig kunnen we met onze camper via een geheel verharde weg een parkeerplaats bereiken (kost wel AUD 9) waarvandaan we de Pinnacles lopend kunnen bewonderen. Andere mensen gaan met de auto via een track ertussendoor, maar die missen volgens ons de magie van het geheel. Pinnacles zijn (ja wat? Even Martijn vragen. Die zegt: "Ja hallo, dat is een heel ingewikkeld verhaal") Nou ja. Het is een soort gesteente. Het zijn rechtopstaande rotsen in het zand, en ze zijn gevormd door de Natuur. Iets met zee, wind en verschillende soorten zand en aarde. En miljoenen jaren. Ze waren in ieder geval machtig leuk. Je moet er zijn om het aan te voelen. We werden er helemaal vrolijk van.

Na de Pinnacles reden we via de kustweg naar Dongara-Denison. Twee keer staken vlak voor de auto emu's de weg over. Emu's zijn grote loopvogels, bijna zo groot als struisvogels. We waren al voor ze gewaarschuwd: ze zijn stupid (ze werpen zich voor je auto als je denkt dat ze weglopen) en ze hebben vaak een mate (als er één voorbij is, duikt z'n vriendje opeens op uit de bush). Af en toe konden we een glimp van de Indische Oceaan opvangen. Helaas niet azuurblauw, maar neigend naar grijs, want het weer verslechterde enorm: regen en wind. Brr. Gelukkig hoefden we geen tent op te zetten. Op de Big4 camping in Denison zei manager Kevin dat het de derde dag slecht weer was deze winter. We treffen het! We installeren ons, en oeps: het sleuteltje van het elektriciteitsluikje aan de buitenkant van de camper breekt bij het opendoen. Gauwgauw met z'n allen naar hardwarestore in het dorp. We zijn er net voor sluitingstijd en de eigenaar weet een nieuw sleuteltje voor ons te fabriceren. Niet echt handig dat we van Kea maar één setje sleutels hebben meegekregen... We gaan nog snel pootjebaden in de woeste zee, en eten gebbq'd vlees (in de regen, het spettert heel gezellig) en brood en groente. IJs toe, want we hebben een vriezertje. In een wiebelende camper (het waait echt hard!) gaan we slapen.


Een keurige gemeentecamping (Moora)


Een brandgang langs de Highway 1


Maarten maakt een megajump


pootjebaden in de Indische Oceaan

Overzicht verslagen

Disclaimer