Australië 2006
10 juli - 17 augustus
Wie   |   Wat   |   Reisverslagen   |   Voorbereidingen   |   Gastenboek   |   Australië 2003   |   Home

We zijn er!
12-07-2006


Wouter en Nicolien in de 747-400
Vandaag gereisd tja... km
Totaal gereisd 16417 km
Temperatuur 13
Weer koud!

Het bleek om een pakje tampons te gaan...
Maarten: Oke, we zijn er. Rond twaalven vertrok het vliegtuig. King Kong gekeken! Eng!!! Geprobeerd te slapen maar alleen een beetje gedoezeld.

Marjam: We landden om 5.30 in Melbourne. Al met al duurde het vrij lang voor we onze ophalers, Rudi en Brigid, konden begroeten. Eerst kwamen we moeizaam langs de douane omdat ik twee visa voor Australië bleek te hebben volgens de computer van de customs. Eén op mijn eigen naam, en de tweede op Martijns naam. En dat hoorde niet, vond Rachel, de douanebeambte. Toen werd bij de volgende controlepost mijn tas helemaal doorzocht, omdat het op de scan leek of ik chocola meesmokkelde. Het bleek om een pakje tampons te gaan... In Werribee kregen we een lekker ontbijt met Frances' zalige zelfgemaakte muesli. En toen, toen moesten we de dag doorkomen. Voor onze bioklokjes was het toch echt nacht (het is hier 8 uur later dan in Nederland). Maarten hield het echt niet uit en is gaan slapen. Nicolien ging mee naar Werribee, maar viel bijna om in het postkantoor waar we een simkaart voor de mobiel kochten. Ze viel echt letterlijk om! We konden haar nog net opvangen. Gauw naar huis en naar bed. Aan het eind van de middag hebben we nog een blokje om gefietst. Een mooi vierkant blokje, want al is het hier platteland, alle wegen lopen noord/zuid en oost/west. 's Avonds een lekker vuur in de haard (het is hier winter, en om 18.00 uur donker) en heerlijke lemon chicken gegeten.

Martijn: Lemonchicken met zes verse citroenen van een naburige citroenboom! Ja, het ging nu verder goed bij de douane, in tegenstelling tot drie jaar geleden. We hadden dan ook de laatste dropjes en nootjes uit het vliegtuig keurig in de quarantainne-bin gegooid toen we het vliegtuig uit waren. Ik zag nog wel de geüniformeerde snuffelhond (een beageltje, geloof ik) aan onze tassen snuffelen, maar hij liep teleurgesteld verder. En de douaneman die Marjams tas doorwroette omdat hij tampons voor chocola had aangezien werd gretig toen hij ineens onderin een beeld zag van verse aardbeien, maar dat was gewoon een schaaltje met zeer realistische afbeeldingen. Een cadeautje voor familie. "We've learned our lessons", zei ik maar.
Het is erg leuk om hier in Werribee, zo'n 30 km van Melbourne, zo hartelijk welkom te zijn. Het was misschien iets te overhaast om al meteen een bezoekje aan de outlet store in Werribee te brengen. Boordevol spotgoedkope kwaliteitskleding, maar als je hoofd ook nog vol met watten zit, valt er moeilijk een keuze te maken. Dus dat doen we nog eens over.


De quarantine-bin op het vliegveld


De Rivers outlet store in Werribee

Overzicht verslagen

Disclaimer